Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «مهر»
2024-04-27@12:43:57 GMT

رانندگی در غروب با صدای حسام‌الدین سراج/ در «بزرگ راه همت» بمانید

تاریخ انتشار: ۲۶ آبان ۱۴۰۲ | کد خبر: ۳۹۱۰۲۴۶۰

رانندگی در غروب با صدای حسام‌الدین سراج/ در «بزرگ راه همت» بمانید

‍‍‍‍‍‍

دریافت 4 MB

خبرگزاری مهر-گروه هنر-علیرضا سعیدی؛ کارکرد تیتراژ چیزی شبیه به جلد کتاب است که طراحش تلاش می‌کند با انتخاب عناصر، فرم‌ها و چینش‌ها با کمک گرافیک و موسیقی مخاطبان یک اثر را در جریان موضوع قرار دهد. شرایطی که گاهی بسیار نکته‌سنج، اندیشمندانه و حساب‌شده پیش روی مخاطبان قرار می‌گیرد و گاهی هم به قدری سردستانه و از روی ادای یک تکلیف اجباری ساخته می‌شود که بیننده را از اساس از یک اثر تصویری دور می‌کند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

آنچه بهانه‌ای شد تا بار دیگر رجعتی به کلیدواژه «تیتراژ» داشته باشیم، مروری بر ماندگارترین و خاطره‌سازترین موسیقی‌های مربوط به برخی برنامه‌ها و آثار سینمایی و تلویزیونی است که برای بسیاری از مخاطبان دربرگیرنده خاطرات تلخ و شیرینی است و رجوع دوباره به آن‌ها برای ما در هر شرایطی می‌تواند یک دنیا خاطره به همراه داشته باشد. خاطره‌بازی پس از آغاز و انتشار در نوروز ۱۴۰۰ و استقبال مخاطبان از آن، ما را بر آن داشت در قالب یک خاطره‌بازی هفتگی در روزهای جمعه هر هفته، روح و ذهن‌مان را به آن بسپاریم و از معبر آن به سال‌هایی که حال‌مان بهتر از این روزهای پردردسر بود، برویم.

«خاطره‌بازی با تیتراژهای ماندگار» عنوان سلسله گزارشی آرشیوی با همین رویکرد است که به‌صورت هفتگی می‌توانید در گروه هنر خبرگزاری مهر آن را دنبال کنید.

در صد و سومین شماره از این روایت رسانه‌ای به سراغ موسیقی تیتراژ پایانی فصل اول مجموعه مستند «بزرگ راه همت» به تهیه کنندگی اباذر صالحیان و کارگردانی سید امیر جاوید رفتیم که در زمان پخش توانست به عنوان یکی از شنیدنی ترین، دوست داشتنی ترین و خاطره انگیزترین موسیقی تیتراژهای تلویزیون میان بینندگان معرفی شود.

مجموعه ای که به سال ۱۳۹۴ از شبکه افق پیش روی مخاطبان قرار گرفت و در هر قسمت به معرفی یکی از گروه ها و افراد فعال در حوزه های مختلف فرهنگی می پرداخت که در قالب پروژه ها و ایده هایی که داشتند فعالیت های ثمربخشی را برای جامعه مخاطبان خود انجام می دادند و حالا به واسطه مستندی که حرف های متفاوتی در ارایه داشت، بیشتر به مردم و بینندگان معرفی می شدند.

به گفته اباذر صالحیان تهیه کننده مجموعه، ایجاد ارتباط و شبکه سازی میان فعالان فرهنگی و معرفی افراد گمنانی که به صورت خود جوش به این گونه برنامه ها می پردازند هدف اصلی این مستند بودند. البته هم افزایی میان گروه های فرهنگی که بیشتر آنها در شهرها و استان های مختلف فعالیت می کردند، از دیگر اهداف ساخت این مستند به شمار می رفت. حوزه های کاری این گروه ها و افراد نیز مختلف و شامل فعالیت های قرآنی تا جمع آوری آثار باستانی و اهدای آنها به موزه برای جلوگیری از فروش غیرمجاز و دیگر موارد نیز می شد.

چارچوبی که وقتی یک پای کارش سیدامیر جاوید به عنوان طراح و کارگردان معرفی شود و در تیتراژ پایانی نام محمدرضا شهیدی فر در قالب یک کلید واژه جدید به نام «معلم کارگردان» پیش روی بیننده قرار گیرد، امیر جاوید: مستند «بزرگ راه همت» آیینه تمام قد مردم بود. مردمی که با تکیه بر همت و توکل خود و بدون نگاه به نهادهای حکومتی و دولتی از جایگاهی عزتمند، بار فرهنگ را از زمین برداشته‌اند قطعا مخاطبان می توانند بیننده مجموعه متفاوتی باشند که می بایست تیتراژ متفاوتی هم داشته باشد. فضایی که موجب شد این برنامه بعد از پخش موفق درفصل اول، با گروه و مجموعه های دیگری نیز در قالب فصل های دیگر تولید شده و در فواصل زمانی مختلف پیش روی مخاطبان قرار گیرد.

سید امیر جاوید نویسنده، طراح و کارگردان فصل اول این مجموعه چندی پیش بود که درباره ایده شکل گیری و ویژگی های این مجموعه مستند توضیح داد: ایده «بزرگ راه همت»، آبان ماه ۱۳۹۳ شکل گرفت. دیداری داشتم با آقای رمضان نژاد (مدیر شبکه افق) و ایشان ایده ای داشتند برای یک مجموعه مستند تلویزیونی که راوی به همراه خانواده‌اش به شهرهای مختلف سفر می‌کند و از عملکرد موسسات فرهنگی گزارش تهیه می‌کند. بنده نیز مدتی بود که درگیر دغدغه‌ای بودم و آن هم پیداکردن راهی برای شکل‌دهی یک شبکه پویا و کارآمد از فعالان فرهنگی سراسر کشور و حتی سراسر جهان بود. شخصیت‌های حقیقی و حقوقی بسیاری در این وادی دست به شناسایی و رصد زده بودند، اما تقریبا تمامی آنها راهی برای متصل‌کردن افراد را به هم نداشتند، یا رصد و شناسایی‌شان محدود به برخی موسسات و گروه‌های تابلودار بود.

وی ادامه داد: مشکل دیگر آنها نیز نگاهشان به فرهنگ بود. آنها فرهنگ را به معنی الاخص انتخاب کرده بودند، نه به معنی الاعم. لاجرم دایره وسیعی از فعالیت‌های فرهنگی مردمی از چشم‌شان پنهان مانده بود و بیشتر درگیر فعالیت‌های اختصاصی مانند طراحی گرافیک، فیلم‌سازی شده بودند. [ ... ] به هر حال طرحی که تهیه کردیم با ایده اولیه آقای رمضان‌نژاد تفاوت‌های بسیاری داشت که همان طرح هم وقتی در مسیر «شدن» قرار گرفت با مشورت‌های فراوانی که از گروه مشاوران برنامه دریافت می‌کردیم، تغییرات فراوانی کرد و تبدیل ‌شد به «بزرگ راه همت». مستند «بزرگ راه همت» آیینه تمام قد مردم بود. مردمی که با تکیه بر همت و توکل خود و بدون نگاه به نهادهای حکومتی و دولتی از جایگاهی عزتمند، بار فرهنگ را از زمین برداشته‌اند.

نویسنده «بزرگراه همت» درباره نام مجموعه هم مطرح کرد: آن‌هایی که در تهران زندگی می‌کنند با بزرگراه شهید همت برخورد داشته‌اند و با دیدن نام این برنامه یاد این بزرگراه می‌افتند. ابهام در این نام خود باعث وابستگی مخاطب با این مجموعه می‌شود و اگر بیننده همراه این مجموعه شود، نام برای او رمزگذاری می‌شود که خصوصیت مشترک همه سوژه‌های روایت شده، راه بزرگ همت را می‌طلبد. در اصل کار فرهنگی شامل هنرهای تجسمی، موسیقی و نمایشی است و ما هم بیشتر به سمت سوژه‌های عوام‌پسند در این عرصه‌ها رفته‌ایم. البته با توجه به تنوع سوژه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی اگر مخاطب ۱۳ قسمت را مشاهده کند، حداقل در یکی از این قسمت‌ها خودش را خواهد دید و این قضیه خیلی برای گروه ما مهم بود که مخاطب با این مجموعه همذات‌پنداری کند. «بزرگ راه همت» حلقه واصل است که با اراده مردم شکل می‌گیرد و همراه بودن مردم با این مجموعه برای گروه لذت بخش است.

اما طبیعتا یکی از جلوه های موثر و ماندگاری که موجب شد که تا بینندگان پس از تماشای این مجموعه مستند، حس و حال خوبی داشته باشند، موسیقی تیتراژ انتهایی فصل اول مجموعه «بزرگ راه همت» با استفاده از شعری از نظامی گنجوی، آهنگسازی عباس ابوحمزه و خوانندگی حسام الدین سراج بود که دربرگیرنده حال و هوای خوب و دوست داشتنی بود. یک ملودی آرامِ ملهم از حال و هوای موسیقی ایرانی که با تصاویر تیتراژ پایانی سنخیت و هم جواری خوبی پیدا کرده بود. آن هنگام که مجموعه تمام می شود و در تیتراژ پایانی حرکت رو به جلوی اتومبیل در اتوبانی را می بینیم که هنگامه غروب آفتاب در مسیری روشن به سمت خورشید حرکت می کند. مسیری که صدای دلنشین حسام الدین سراج همراه اوست و بیننده تلویزیون را هم با آرامشی مواجه می سازد که این قاب و موسیقی را ماندگار می کند.

برای تماشای تیتراژ پایانی فصل اول مستند «بزرگ راه همت» اینجا را کلیک کنید

یک ملودی در جهت ساختار محتوایی مستند که اگر صدای حسام الدین سراج را هم با خود داشته باشد، قطعا تبدیل به ساختاری قدرتمند و تاثیرگذار می شود که می توان بعد از سال ها از تولید و پخش، رجعت دوباره ای به آن داشت و با این موسیقی خاطره سازی کرد. ساختاری ملهم از یک آهنگسازی خوب و البته انتخاب شعری مناسب که با صدای توام با آرامش یک خواننده معتبر در حوزه موسیقی ایرانی فضای اثر را شیرین تر و مطبوع تر می کند. شرایطی که علاوه بر جنس صدای حسام الدین سراج به عنوان خواننده دربرگیرنده لحن و تکنیک مناسبی است که او در خوانش این اثر به کار گرفته و در تعامل با آهنگسازی به نام عباس ابوحمزه که خوب با این فضای تصویری آشناست، شرایط موثری را برای ماندگاری این تک آهنگ فراهم می سازد.

موسیقی تیتراژ پایانی مستند «بزرگ راه همت» دربرگیرنده یک ساختار مشارکتی بود که با آهنگسازی و نوازندگی پیانو عباس ابوحمزه، نوازندگی دف پرهام صارمی و نوازندگی تمبک محمود فرهمند توانست روی تیتراژ پایانی سریال به خوبی بنشیند و آن را تبدیل به خاطره ای ماندگار در ذهن شنیداری مخاطبان کند. ترکیبی که در این سال ها به ویژه در دهه نود کمتر شاهد این هم جواری موثر در موسیقی تیتراژها بوده ایم و متاسفانه در ردیف محصولاتی است که انگشت شمار هستند و فعلا نمی توان به تکثیر روز افزون چنین آثاری امیدوار بود.

امیر جاوید در یکی از نشست های رسانه ای که به مناسبت پخش مجموعه «بزرگ راه همت» تدارک دیده شده بود، درباره موسیقی این مجموعه گفت: ما می خواستیم متمایز بودن برنامه هم در هویت بصری و فرم و پرداخت موضوعات اتفاق بیفتد. به همین دلیل اهتمام ویژه ای روی موسیقی کار داشتیم. شما برنامه مشابهی در تلویزیون نمی بینید که سراغ آهنگسازی رفته باشد و اغلب از موسیقی انتخابی استفاده کردند. ما با یک ارکستر سمفونیک بزرگ کامل روبه‌رو بودیم. موسیقی «بزرگ راه همت» بزرگ تر از خود اثر بود. البته خیلی ها ممکن است بگویند که این ضعف من است و من با آغوش بزرگ می پذیرم. چون یک دروازه برای جذب مخاطب بود. شاید خیلی ها جذب مخاطب را سخیف بدانند. اما ما برای مخاطب کار می کنیم. حتی در تیتراژ ابتدایی و پایانی هم چنین اتفاقی افتاد و همه دست به دست هم داده اند تا مخاطب با اثری متفاوت روبه رو باشد.

وی افزود: به موسیقی تیتراژ پایانی مستند «بزرگ راه همت» دربرگیرنده یک ساختار مشارکتی بود که با آهنگسازی و نوازندگی پیانو عباس ابوحمزه، نوازندگی دف پرهام صارمی و نوازندگی تمبک محمود فرهمند توانست روی تیتراژ پایانی سریال به خوبی بنشیند و آن را تبدیل به خاطره ای ماندگار در ذهن شنیداری مخاطبان فراهم سازد اعتقاد من آقای ابوحمزه کار سینمایی ساخته اند. حتی اولین چیزی که در «بزرگ راه همت» ساخته شد موسیقی بود. [...] البته این توضیح را هم بدهم که من علاوه بر اینکه به دنبال جذب مخاطب از طریق موسیقی بودم، یک سری از دوستان و همکارانم را هم از همین طریق جذب کردم و آقای ابوحمزه که با افکار من آشناست و ذهن بسیار خوبی دارد بر همین اساس انتخاب شد.

جبار آذین از منتقدان و پژوهشگران سینما و تلویزیون کشورمان هم درباره موسیقی مستند «بزرگ راه همت» گفت: مجموعه «بزرگ راه همت» مجموعه متفاوتی است. شکل این کار هم با مستندهای رایج متفاوت است. راوی یک درخت چنار نیست که فقط دیالوگ بگوید. راوی اطلاعات مختلفی به مخاطب می دهد و کار را جلو می برد. قاب ها و میزانسن نابازیگرها کار را متفاوت می کند. حتی فرم ابتکاری تیتراژ هم مجذوب کننده است. موسیقی هم به کمک محتوا آمده و آن را تاثیرگذار کرده است. این نشان می دهد که درست فکر و کار شده است. جایی که نیاز به دیالوگ بوده، هست، جایی که سکوت بوده، هست و موسیقی به درستی در جای خود نشسته است. هنوز احساس می کنم کار نوعی تجربه است اما همین شکل پرداخت نیز در کارهای بزرگ دیده نمی شود. البته این خوبی های «بزرگ راه همت» است.

عباس ابوحمزه آهنگساز و از هنرمندانی که همواره در حوزه انتشار آثار موسیقایی مذهبی فعالیت های موثر و قابل توجهی را انجام داده است درباره حضورش برای ساخت موسیقی متن و تیتراژ مجموعه «بزرگ راه همت» گفت: من ابتدای کار خیلی تعجب کردم. مگر می شود که برای موسیقی، کار بسازی. نگاهشان خیلی نگاه حرفه ای و دقیقی است. البته برای من کار بسیار سختی بود ولی بر اساس فضایی که به من گفتند موسیقی را ساختم. اما چیزی که برایم خیلی جالب بود این بود که «بزرگ راه همت» بر اساس محبت ساخته شد. من خیلی در انتخاب ملودی هایم تلاش می کنم که این بار عاطفی را لحاظ کنم. گاهی یک موسیقی ساده بار عاطفی بیشتری از یک موسیقی گسترده دارد. یک محبتی این گروه را به دل ماجرا برده بود. یک عاطفه انسان را به دنبال درد دیگران می کشاند. حدود ۲۸ دقیقه موسیقی برای این کار ساختیم. از تمام سازها هم استفاده کردیم. البته من خیلی به موسیقی سمپل اعتقادی ندارم ضمن اینکه حدود 2 ماه نیز درگیر ساخت بودیم.

به هر ترتیب موسیقی تیتراژ پایانی فصل اول مجموعه مستند «بزرگ راه همت» از جمله ملودی هایی است که به واسطه همدلی، انسجام و خلاقیتی که گروه دست اندرکار داشتند، توانست در قالب تیتراژ یک مجموعه مستند مورد استقبال مخاطبان قرار گیرد.

فضایی که می توان آن را نشانه ای از دغدغه مندی و تفکری دانست که به موسیقی فقط به عنوان یک ابزار سرگرمی ساز نگاه نمی کند و تلاش می کند تا به واسطه این هنر ارزشمند شکل و شمایلی از یک مستندی را به مخاطب ارایه دهد که حرف های زیادی برای گفتن دارد. حرف هایی که با صدای دلنشین حسام الدین سراج و یک ملودی ناب آمده تا فصل اول یک مستند دغدغه مند را ماندگارتر کند.

کد خبر 5939568 علیرضا سعیدی

منبع: مهر

کلیدواژه: موسیقی تیتراژ حسام الدین سراج شبکه افق مستندنگاری موسیقی ایرانی عباس ابوحمزه تئاتر ایران هنرمندان تئاتر حضور هنر ایران در جهان موسیقی ایرانی نقاشی کارگردان تئاتر سازمان سینمایی سوره کنسرت نمایش برنامه تلویزیونی انیمیشن خانه سینما شبکه افق شبکه دو سیما کنسرت موسیقی موسیقی تیتراژ پایانی حسام الدین سراج عباس ابوحمزه مجموعه مستند مخاطبان قرار بزرگ راه همت امیر جاوید پیش روی گروه ها فصل اول

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.mehrnews.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «مهر» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۹۱۰۲۴۶۰ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

میرزا مهدی آشتیانی؛ جمع بین نبوغ و تبحر

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز اراک؛ میرزا مهدی آشتیانی از خاندان مشهور آشتیانی و نوه میرزا حسن آشتیانی از رهبران جنبش تنباکو است.

میرزامهدی به سال ۱۳۰۶ق در تهران زاده شد و دوران کودکی و نوجوانی را در تهران گذراند.

این عالم جلیل القدر بعد از فراگیری قرآن و مقدمات علوم، برای آموختن علوم رایج زمان، در درس استادان مشهور تهران شرکت کرد. آشتیانی در ۱۳۲۷ق برای ادامه تحصیلات عالی عازم عتبات شد و در نجف در درس آخوند ملامحمدکاظم خراسانی شرکت کرد، ولی به علت بیماری بعد از یک سال اقامت به ایران بازگشت.

در سال ۱۳۲۹ق بار دیگر به عتبات سفر کرد و در درس سید محمدکاظم یزدی شرکت کرد. بعد از اقامت کوتاهی باز به ایران برگشت و برای سومین بار عازم عتبات شد و در این سفر در درس مشایخ دیگر مثل سید محمد فیروزآبادی، میرزا محمدحسین نائینی، آقا ضیاء الدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی حاضر شد.

با اینکه وی در مجموع، مدت کوتاهی در درس عالمان نجف حضور یافت، اما به دلیل مهارت علمی که طی این سال‌ها اندوخته بود، به گفته خودش، از همه اساتید یاد شده به دریافت اجازه روایت و اجتهاد نائل آمد.

از خصوصیات مرحوم آشتیانی سفر‌های وی به ممالک و بلاد مختلف دنیاست.

او قبل از سفر اول به نجف به بخارا رفت و یک سال در آن‌جا ماند و ضمن آشنایی با مردم و عالمان آن دیار، به تدریس پرداخت و دوبار به مصر سفر کرد. هندوستان و نیز بسیاری از کشورهای اروپایی مثل فرانسه، ایتالیا، بلژیک و انگلستان را دید و در این جهانگردی با متفکران و فیلسوفان آن کشورها آشنا شد و بحث‌ها و مواجهه‌های علمی و فکری داشت.

در حوزه تعلیم و تربیت او شاگردان بسیاری پرورش یافته‌اند. 

شهید مرتضی مطهری، علامه محمدتقی جعفری، سید جلال‌الدین آشتیانی، علامه ابوالحسن شعرانی، آیت الله العظمی سید علی سیستانی، آیت الله العظمی حسین وحید خراسانی و مهدی حائری یزدی از آن جمله‌اند.

او دارای تألیفات مختلفی در حکمت و فلسفه، اصول و عرفان است که غالب آنها حاشیه و شرح آثار دیگران است.

احاطه او بر کتب علمی چنان بود که سید جلال‌الدین آشتیانی می‌گوید: هر وقت خدمت آن مرحوم شرفیاب می‌شدم و مشکلات خود را سؤال می‌کردم، او در جواب نسبت به کتب ملاصدرا و شفا و اشارات ابن سینا آن‌چنان از احاطه برخوردار بود که موجب حیرت می‌شد.

علامه سید جلال الدین آشتیانى باز نوشته‌اند: «مرحوم استاد آقا میرزا مهدى سه سال ایام عید را به مقصد زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها در قم به این شهر مسافرت کردند؛ و در سفر اخیر مغفور له، حضرت امام خمینى(ره) درس اسفار خود را تعطیل کردند و فرمودند، آقاى آشتیانى در رتبه اساتید من هستند.»

آشتیانی در مدت اقامت در عتبات، در کنار تحصیل، به تعلیم و تدریس علوم عقلی و نقلی نیز پرداخت اما او بازگشت به ایران را برماندن در عتبات ترجیح داد. مدتی در قم و اصفهان و مشهد ساکن شد و به تدریس پرداخت و سرانجام به زادگاهش تهران برگشت و برای همیشه در این شهر ماندگار گشت و حدود سی سال به تدریس پرداخت و حوزه درسی وسیعی را به خصوص در حکمت و عرفان، پدید آورد.

 میرزا مهدی در ۹ شعبان سال ۱۳۷۲ق مطابق با سال ۱۳۳۲ درگذشت و در رواق بالاسر حرم حضرت معصومه (س) دفن شد.

دیگر خبرها

  • قتل هولناک مادر با ضربات دمبل در پاسداران تهران
  • قتل مادر به دلیل اعتراض به به‌هم ریختن خانه
  • تالار وحدت میزبان هم‌نشینی شنیدنی دونوازنده مهم
  • قتل مادر با ضربه‌های هولناک دمبل توسط پسر
  • « نئوتنالیتی » شنیدنی شد/ انتشار مجموعه «قاوال مکتبی»
  • دونوازنده مهم کنسرت برگزار می کنند/ یک هم‌نشینی شنیدنی
  • «نئوتنالیتی» شنیدنی شد/ انتشار مجموعه «قاوال مکتبی»
  • میرزا مهدی آشتیانی؛ جمع بین نبوغ و تبحر
  • ماه صورتی در آسمان امشب را ببینید
  • رنگ ماه چهارشنبه شب صورتی خواهد شد